|
Neler
Oldu? (Eylul 2002)
Stockholm’e 21 Aðustos’un akþam saatlerinde vardým. Uçak yolculuðumla ilgili aklýmda kalan tek detay uçak biletine 180 dolar verdiðim halde ne yaptýysam kurtulamadýðým 280 dolarlýk ekstra bagaj parasýný Lufthansa’dan çýkartacam diye Beck’s biralarýna abanmam oldu. (5-6 tane içtim diye hatýrlýyorum)
AIESEC’liler bana cok sýcak bir karþýlama yaptýlar ve geceyi (ve sonraki bir haftayý) Adam adlý yarý Türk yarý Ýsveçli bir elemanýn yanýnda geçirdim. Adam’la (Türkçe’de Adem) oldukça iyi anlaþtýk ve onun evinde (ki ev tam da AIESEC’in bulunduðu üniversiteye 3 dakika yürüyüþ mesafesinde olan harika bir daire idi, bayaa memnundum yerimden) kendi evime çýkana kadar kaldým.
Ýnsanlarla iyi anlaþtýk, asaðýda zaten okuyacaksýnýz, iie baþladýðým gune kadar neredeyse her gece bir yerlere takýlmaya gittik. Iþe baþlama tarihimden yaklaþýk bir hafta once Ýsveç’e geldigimden dolayý gezmek, insanlarla takýlmak ve etrafý tanýmak için bolca fýrsatým oldu, bu fýrsatý da iyi kullandýðýmý söyleyebilirim. Geçen perþembe kendi evime taþýndým ve Pazartesi günü ise baþladým.
Peki sonra neler oldu? (Bugün)
Ericsson'da ki stajým uzatmalar ile 1.5 sene sürdü. 2004'de ben dönmeye niyetlenirken kalýcý iþ teklifi aldým ve bugun itibari ile kariyerimi ve yaþamýmý Ýsveç'te sürdürüyorum. Resimlerde gördüðünüz eski ev arkadaþlarým kendi ülkelerine döndüler, çoluða çocuða karýþtýlar. Bu zaman itibari ile Ýsveç'te dört kýþ atlattým, aslan gibiyim.
_____________________________ © 2006, Her Hakkini Sakladim.
|